เพื่อนของฉัน ฉันดีใจเหลือเกิน ที่เธอจะปรากฏกายต่อฉัน เธอจะได้เห็นการเปลี่ยนแปลงว่าฉันแก่ชราลงมาก แต่ความเป็นเด็กดื้อ และอ่อนแอ ยังแอบอยู่ในใจ ความทุกข์คงได้ถาโถมเข้าใส่ฉันอีกครั้ง เมื่อฉันหลบจากที่ซ่อน แต่ครั้งนี้ ฉันมีอาวุธ ที่จะสังเกตดูว่าสงครามในใจของฉัน มันยังสร้างความเจ็บปวดได้อีกสักเท่าไหร่ และคงเป็นเพราะ คลื่นบางๆ ของหัวใจที่คล้ายกัน เรียกร้องและสั่นไหว บอกให้ฉันมาพบเธอ ฉันต้องพบเธอ เราต้องพบกัน ก่อนที่การจากพรากครั้งยิ่งใหญ่จะมาถึง
*งดงามเหลือเกินเมื่อชีวิตเริ่มต้น แม้บนความยากลำบาก แต่ยังวิจิตรล้ำลึก แม้ความจำเจ ทับทวีคูณ อดีตผ่านไปแล้ว เรารู้ รู้ว่าเราเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้ แต่วันนี้ เราจะเริ่มปลูกเมล็ดพันธ์ อันมีชีวิตที่ปราศจากถ้อยคำ !
*หลับตาภายในของเธอลง แม้น้ำตายังเอ่อไหล จากสายลมแห่งความผิดหวัง และชิงชัง
และมันอาจจะยากลำบาก สำหรับเธอบางคน ที่จะยอมรับในตอนนี้ เพราะความรุนแรงเป็นดั่งคลื่นที่ไร้ความปราณี เป็นมีดแหลมทิ่มแทงตรงกลางหัวใจ ของความฝัน ของชีวิต นับครั้งไม่ถ้วน โอ้.......นับครั้งไม่ถ้วน โอ้.......พายุและความบ้าคลั่ง จะรุนแรงเพียงไร สักวันมันจะต้องหยุดลง
*หากเธอรู้สึก ถึงลมหายใจ ว่ายังมีรอยยิ้มไหลเข้าออก รอยยิ้มที่ไม่มีใครมองเห็น น้ำตาอาจไหลเป็นเลือด คนอาจเกลียดเธอทั้งโลก มันไม่สำคัญอะไร

*เมล็ดพันธ์แห่งความเบิกบาน กำลังค่อยๆผลิใบอ่อน

*แสงสว่างแรกในความมืดกำลังเดินทางมาถึง

*หลับตาเถิด.......... หลับตา........... เวลานี้

*สูดลมหายใจที่ไม่ยอมแพ้............ให้...............

*รอยยิ้ม ได้ปรากฏ เหมือนที่เธอ ปรากฏ ต่อหน้าฉันเวลานี้


พราย ปฐมพร ปฐมพร
๒๙/๑๑/๒๕๕๐