และแล้วการเดินทางเพื่อหาความหมายของคำว่ารักของผมก็มาถึงจุดสำคัญอีกจุดหนึ่ง...
เช่นเดียวกับการเดินทางของคนอีกหลายๆ คน...ที่วันหนึ่งก็ย่อมต้องเดินมาถึงจุดนี้...
เคยไหมบางครั้งที่เราเกิดนึกฉงนใน "ความหมายของคำว่ารัก" ? เชื่อว่าแทบทุกคนคงต้องตอบว่าเคย
เคยไหมที่บางครั้งเราเกิดอดสงสัยไม่ได้ว่า "ที่เป็นอยู่นี้มันเรียกว่ารักจริงๆ น่ะเหรอ" ? และคงเป็นอีกครั้งที่คำตอบแทบจะทั้งหมดคงออกมาเหมือนกันว่า "เคย..."
แล้วคุณเคยไหมล่ะที่จะลองถามตัวเองสักครั้งว่า
"ความรัก...มันจำเป็นต้องมีองค์ประกอบเพียงแค่สองจริงๆ อย่างนั้นน่ะเหรอ" ?
ถ้ามากกว่าสองล่ะ? มันไม่ได้เรียกว่าความรักอย่างนั้นน่ะหรือ? แล้วถ้าอย่างนั้นมันจะกลายเป็นอะไรล่ะ? หลง? หรืออยาก?
ผมว่าชีวิตของผมได้เดินทางผ่านจุดนี้มานานแล้ว จุดที่จะต้องมานั่งตั้งคำถามในสมาการรักที่ดูเป็นเศษเกินเช่นนี้ แต่ทำไมผมกลับมองว่ามันคือส่วนเติมเต็มไปได้ก็ไม่รู้...หากไม่มีอะไรเกิน หรือ ล้ำหน้าสิ่งไหนไป
คนเราทุกคนต้องการเพื่อน และความเป็นเพื่อนก็ต้องการความรัก และในความรักเองก็ต้องการส่วนเติมเต็ม...แล้วคนสองคน จะให้ของสามอย่างในเวลาเดียวกันได้อย่างนั้นน่ะเหรอ? หรือเราเพียงแค่หลอกตัวเองไปวันๆ ว่าเราได้ทั้งสามอย่างครบแล้ว...โดยที่ไม่เคยมองเลยว่าเป็นเพราะเราคิดว่ามัน "ครบ" ซึ่งนั่นอาจจะไม่ได้หมายความว่ามัน "ครบ" จริงๆ
ผมมองว่ารักแบบสองนั่นแหละที่น่าจะถูกกล่าวหาว่าเป็นความ "หลง" หรือ "อยาก" มากกว่า เพราะเมื่อเรารักโดยคิดถึงเพียงแค่สอง...เราเองก็จะรู้ได้ว่าเรากำลังโกหกตัวเองอยู่ชัดๆ เพราะที่เรากำลังทำอยู่มันคือความ "หลง" ที่ทั่งๆ ที่รู้ว่าเราไม่สามารถทำหน้าที่เติมเต็มในส่วนนั้นได้ทั้งหมด แต่เราก็ยังคง "หลงทาง" และ "หลงความรู้สึก" ว่าเราสามารถทำได้ และยืนกรานที่จะทำมันต่อไป เพียงเพราะเรา "หลงในการ "อยาก" จะเป็นหนึ่งของเราเท่านั้น"...ตื่นสักทีเถอะ หากลองมองในมุมกลับกันล่ะ มองถึง "แก่นแท้ของความรัก" ที่มันหมายถึงการเติมเต็มในทั้งสามส่วน...ซึ่งเราไม่สามารถทำให้มันเติมเต็มได้จากคนเพียงสองคน...เราจะเห็นเหมือนกันไหมว่าหากเรายอมเปิดใจให้ทั้งสามมาเติมเต็มกันและกันได้นั้น นั่นน่าจะเหมาะสมที่จะเป็นความรักมากกว่า
ผมแค่อยากลองทิ้งคำถามไว้ให้คนบางคน (และไม่ใช่เพียงคนๆ เดียว) ได้ลองคิดดู หากคำถามที่ตั้งนั้นมันได้รับคำตอบที่จริงจังแล้ว เมื่อนั้น...ไม่ว่าคำตอบจะเป็นอย่างไร...
บันทึกหน้าใหม่ของการเดินทางของหัวใจของผมก็จะเกิดขึ้นอีกครั้ง
ขอให้ทุกคนมี "ความรัก" ที่ "มาจากแก่น" จริงๆ
I feel Good
bye
/Ranmaru